چهار عدد با چهار کاربرد متفاوت
این چهار مقدار را در پرونده خرید جدا نگه دارید. وزن خالص محصول فقط قیر است. وزن ناخالص بسته وزن محصول به‌اضافه بشکه و مواد مربوط به همان بسته طبق جدول بسته‌بندی است. وزن ناخالص محموله سایر اقلام مورد استفاده برای بار بسته‌بندی‌شده، مانند پالت، مصالح مهاربندی یا تثبیت بار را نیز در صورت وجود دربر می‌گیرد. جرم ناخالص تأییدشده یا VGM جرم ناخالص کانتینر پرشده برای فرآیند SOLAS است. VGM جای مقدار خالص محصول در پیشنهاد تجاری و پکینگ‌لیست را نمی‌گیرد.
VGM طبق SOLAS چگونه تعیین می‌شود؟
راهنمای IMO دو روش را بیان می‌کند. در روش ۱، کانتینر پس از تکمیل بارگیری و پلمب توزین می‌شود. در روش ۲، وزن همه بسته‌ها و اقلام بار—از جمله پالت، مصالح مهاربندی و تثبیت بار—با وزن خالی کانتینر جمع می‌شود؛ این کار باید با روش گواهی‌شده و مورد تأیید مرجع صلاحیت‌دار محل تکمیل بارگیری انجام شود. فرستنده‌ای که در قرارداد حمل تعریف شده مسئول ارائه جرم تأییدشده در سند حمل و در زمان کافی برای برنامه چیدمان کشتی است. روش مجاز، مهلت و قالب سند را برای محموله واقعی با کریر یا فورواردر تأیید کنید.
پکینگ‌لیست را بدون حدس تطبیق دهید
کنترل را برای هر کانتینر جدا انجام دهید. شماره کانتینر، شماره پلمب، تعداد بشکه، وزن خالص اعلامی هر بشکه یا جدول پرکنی تأییدشده، وزن خالص کل محصول، وزن ناخالص کل بسته‌ها، وزن خالی کانتینر و VGM اظهارشده را ثبت کنید. اگر وزن پرکنی در محدوده تلرانس توافق‌شده متغیر است، از جدول صادرشده یا وزن کل اندازه‌گیری‌شده استفاده کنید، نه حاصل‌ضرب یک وزن اسمی. تناژ محصول را با کم‌کردن وزن تخمینی بشکه یا کانتینر از VGM محاسبه نکنید. اختلاف بدون توضیح را پیش از صدور اسناد نهایی بررسی کنید.
برای مقایسه منصفانه قیمت از تن خالص استفاده کنید
وقتی دو پیشنهاد بشکه‌ای وزن پرکنی، تعداد بشکه یا چیدمان متفاوت دارند، قیمت محصول و هزینه تحویلی را بر مبنای تن متریک خالص و تأییدشده یکسان مقایسه کنید. واحد کرایه حمل را روشن نگه دارید: کرایه اعلامی به‌ازای کانتینر، خودبه‌خود قیمت محصول به‌ازای تن نیست. ابتدا برنامه بارگیری و تناژ خالص همان کانتینر را تأیید کنید، سپس فقط هزینه‌هایی را تخصیص دهید که قبلاً در شرط تحویل نام‌برده لحاظ نشده‌اند. ارز، انقضای پیشنهاد، مقصد و هزینه‌های مشمول را کنار محاسبه نگه دارید.
کنترل اسناد پیش از تأیید
سفارش خرید و فاکتور تجاری را با مقدار خالص توافق‌شده محصول تطبیق دهید. پکینگ‌لیست را با تعداد بسته‌ها، وزن خالص و ناخالص، شماره کانتینر و پلمب کنترل کنید. اظهارنامه VGM را با همان شناسه کانتینر و تأیید فرستنده مجاز تطبیق دهید. گزارش بارگیری یا بازرسی را با دامنه توافق‌شده کنترل کنید—کمیت، وضعیت بسته‌بندی، علائم و کنترل بارگیری با گواهی کیفیت بچ یکسان نیستند. مشخص کنید کدام سند موقت و کدام نهایی است؛ اسنادی را که موضوع‌های متفاوتی را اندازه می‌گیرند مجبور نکنید عدد یکسان نشان دهند.
متن پیشنهادی استعلام قیر بشکه‌ای
این متن را به استعلام اضافه کنید: «گرید و مشخصات حاکم: [مرجع]. مقدار خالص موردنیاز: [تن متریک]. بسته‌بندی: بشکه فلزی. مبنای وزن خالص اسمی و تلرانس، تعداد مورد انتظار بشکه، جدول وزن ناخالص بسته‌ها، پالت یا مواد مهاربندی، برنامه بارگیری کانتینر و اسناد صادرشونده پیش و پس از بارگیری را اعلام کنید. قیمت بر مبنای [FOB/CFR/CIF] [محل یا بندر نام‌برده] و به‌ازای تن متریک خالص ارائه شود. پس از رزرو، فرآیند VGM و فرستنده مسئول را تأیید کنید.» صفحه قیر ۶۰/۷۰ یا صفحه قیر ۸۰/۱۰۰ را ببینید و سپس استعلام گرید مشخص را ارسال کنید. جزئیات تأمین، بسته‌بندی و برنامه بارگیری باید برای هر سفارش جداگانه تأیید شوند.
منابع و دامنه راهنما — بررسی‌شده در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۶
راهنمای VGM سازمان بین‌المللی دریانوردی مسئولیت فرستنده، دو روش تأیید و شرط بارگیری طبق SOLAS VI/2 را توضیح می‌دهد. معرفی CTU Code مشترک IMO/ILO/UNECE بسته‌بندی و مهاربندی ایمن در زنجیره حمل ترکیبی را پوشش می‌دهد. گردش تطبیق اسناد و متن استعلام بالا ابزار تحریریه ویرا هستند، نه گواهی توزین، دستورالعمل کریر یا نظر حقوقی. مقررات مرجع صلاحیت‌دار و رویه جاری کریر را برای محموله واقعی اعمال کنید.